فرآیند ذوب کوره قوس الکتریکی
فرآیند ذوب اکسیداسیون سنتی پایه و اساس تولید فولاد EAF است و فرآیند اصلی عملیات شامل پنج مرحله است: شارژ، ذوب، اکسیداسیون، کاهش و ضربه زدن. در فرآیند ساخت فولاد EAF، سه مرحله ذوب، اکسید شدن و احیا امروزه معمولاً به عنوان "مرحله سوم قدیمی" شناخته می شود.
1. شارژ کردن
مواد اصلی مورد استفاده در کوره های قوس الکتریکی عبارتند از ضایعات فولاد، مواد برگشتی، و کربوریزرها، و همچنین برخی از DRI، آهن خام (یا آهن مذاب) و مواد آلیاژی. در حال حاضر، روش اصلی شارژ استفاده از مخازن شارژ بالای کوره (یا سبدهای شارژ، سیلوها) است و هر کوره فولاد در 1-3 دسته اضافه میشود.
کیفیت مواد شارژ بر طول عمر پوشش کوره، زمان ذوب، مصرف برق، مصرف الکترود و از دست دادن سوزاندن عناصر آلیاژی تأثیر می گذارد. تجربه توزیع شارژ در محل به این صورت است: متراکم در پایین، شل در بالا، بالا در وسط و کم در اطراف. هیچ بلوک بزرگی در ورودی کوره وجود ندارد، می تواند به سرعت بدون پل زدن به چاه نفوذ کند، سریع ذوب شود و راندمان بالایی دارد.
2. دوره ذوب
پس از اتمام بارگیری و تأیید عملیاتی بودن تجهیزات، با روشن شدن برق، دوره ذوب آغاز می شود. دوره ذوب زمانی به پایان می رسد که مواد کوره ذوب شود و فولاد مذاب تا دمای لازم برای افزودن سنگ معدن یا دمیدن اکسیژن گرم شود.
دوره ذوب حدود 50-70٪ از زمان ذوب EAF و مصرف برق حدود 60-80٪ را تشکیل می دهد. وظیفه اصلی دوره ذوب ذوب سریع مواد کوره جامد به یک مایع یکنواخت، تولید سرباره ذوب از قبل برای تثبیت قوس، کاهش مکش فولاد مذاب و تبخیر فلز است.
3. واکنش های فیزیکی و شیمیایی اصلی در طول دوره ذوب
منبع گرمای قوس متمرکز است و دمای ستون قوس میتواند به 300-6000 درجه برسد، بسیار بالاتر از نقطه جوش برخی فلزات. بنابراین، فرار عنصر در ناحیه قوس زمانی که بار ذوب می شود، رخ می دهد. بنابراین، ساخت سرباره ذوب خوب برای کاهش تبخیر فلزات بسیار مهم است.
